23 – 25 juni: Simmerdeis
De Veenhoop heeft, net als andere dorpen in Smallingerland, een geschiedenis van turfwinning. De naam van het dorp is ontleend aan de grote stapelblokken van honderdduizenden turven die aangevoerd werden met turfbokken (houten dekschuiten) en later naar hun bestemming gebracht werden met skûtsjes. Het waren de schippers die de naam bedachten. De Veenhoop werd in 1955 officieel een dorp. Het eerste huis dat in De Veenhoop gebouwd werd, was de brugwachterswoning, It Polderhûs. Het dateert van 1872, niet lang na de start van de turfwinning.
De veenpolders liepen in de winter regelmatig onder water. In 1892 liep de hele polder vol. Daardoor werd een groot aantal veenarbeiders dakloos. Toen het ook nog eens hard ging vriezen was de ramp compleet. Het Polderbestuur moest ingrijpende maatregelen nemen. In 1893 werden er dijken aangelegd en een stoomgemaal gebouwd, zodat het waterpeil in de polder beheerst kon worden. Dankzij De Noordersluis, in hetzelfde jaar gebouwd, kunnen de skûtsjes door het Polderhoofdkanaal varen om turf te halen. De stapelblokken, waarnaar De Veenhoop vernoemd is, verdwenen.
Omstreeks het begin van de twintigste eeuw was het gedaan met de vervening; de handel in turf leverde niet veel meer op. Tegenwoordig herinnert het prachtige natuurgebied De Âlde Feanen, met zijn petgaten, rietlanden en trilvenen aan deze barre tijd. Het is een van de pronkjuwelen van It Fryske Gea.
